Wołyń, słowo które większości Polaków albo nie wiele ,albo wcale nic nie mówi.Mówić krótko jest to" obszar nie znany".
Przez wieki również dla wielu ludzi ów czas żyjących, ta ziemia była i nie znana i wyzywająca. Zmierzali ku niej zarówno awanturnicy, jak i ludzie lubiący wyzwania, uciekinierzy i poszukujący swego miejsca na ziemi. W czasach II RP w spisach ludności można było znaleźć tam obok Ukraińców i Polaków, również Czechów, Niemców, Holendrów i oczywiście wszędobylskich Żydów.

Każda epoka miała swoje miejsca w którym kwitło życie towarzyskie, gdzie rozmawiano na różne tematy. Spotykali się twórcy, studenci,uczniowie klas wyższych i tak zwana śmietanka towarzyska. Dyskutowano, opowiadano dowcipy, odreagowując trudy życia, lub wydarzenia, kulturalne i polityczne.

Z bardzo nielicznymi wyjątkami - polscy dokumentaliści, filmowcy, publicyści, ba, historycy nawet, których obowiązkiem jest dochodzenie do prawdy bez względu na koniunkturę, którzy po półwieczu komuny mają wreszcie szansę dotrzeć do faktów głęboko dotąd przed opinią publiczną skrywanych - dziwnym trafem podchodzą do tematu jak do jeża. Nie ma filmów, publikacji, opracowań dostępnych szerokiej opinii.